..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bir ülke bağımsız olmadan, bağımsızlık da erdem olmadan ayakta duramaz. -Rousseau
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İlişkiler > Aysel AKSÜMER




27 Eylül 2011
Duygu Komşuluğu  
Aysel AKSÜMER
Bazı günler, dün akşam ne yemiştik, bugün günlerden neydi, ayın kaçıydı hatta biz hangi aydaydık yahu! gibi utanası sorular soran bizler, nedense iç dünyamızın günlüğünü tutmaya gelince hafıza profesörü kesiliriz. Hele canımızı yakan olayları mumyalamakta üstümüze yok. Öyle arada bir de değil sık sık geçmişe döner bizi rahatsız eden neyse o karede takılır kalırız. Sebep olanı da taşlarız, haşlarız sonra başlarız dövünmeye, sövmeye. Aslında ne çok ihtiyacı vardır ruhumuzun sevmeye ve sevilmeye.


:AHEA:
Duygularınız bugüne kadar hiç kötü komşu edindi mi? Cevabını düşünüyorsunuz belki ama ben yine de izninizle araya gireceğim. Öyle altınızda, üstünüzde oturan veya aynı katı paylaştığınız komşularınız aklınıza gelmesin hemen. Üstü kapalı gibi görünse de aslında sorum gayet açık.

Belki de soru cümleme şöyle bir giriş yapmalıydım: “Tembih etmenize, telkinlerde bulunmanıza rağmen duygularınız tasvip etmediğiniz bir duyguya göz göre göre kaçtı ya da kaçırıldı mı? "

Bazı günler, dün akşam ne yemiştik, bugün günlerden neydi, ayın kaçıydı hatta biz hangi aydaydık yahu! gibi utanası sorular soran bizler, nedense iç dünyamızın günlüğünü tutmaya gelince hafıza profesörü kesiliriz. Hele canımızı yakan olayları mumyalamakta üstümüze yok. Öyle arada bir de değil sık sık geçmişe döner bizi rahatsız eden neyse o karede takılır kalırız. Sebep olanı da taşlarız, haşlarız sonra başlarız dövünmeye, sövmeye. Aslında ne çok ihtiyacı vardır ruhumuzun sevmeye ve sevilmeye.

Hayatımızın günlük akışını yönlendirmeye yardımcı “Park Etmek Yasaktır”, “Yüksek Gerilim Hattı” gibi pek çok uyarı levhası varken duygularımızın yönetiminde ne kadar da yalnızız. Üstelik iyi veya kötü diye sınıflandırılan duyguları ayıran herhangi bir işaret, yol ayrımı da mevcut değil maalesef. Kontrolü kaçırdığımız anda karşı tarafa geçmek an meselesi.

İç dünyamızın kapı kolu da tamamen içeriden. Yani; biz istemezsek o kapı ne içeriden ne de dışarıdan açılıyor. Bazen de kilitleyiveriyoruz kendimizi içeriye çık çıkabilirsen.

Kin, nefret, şiddet, öfke, kıskançlık, haset gibi duyguların çevresi; kale surları gibi büyük taşlarla örülü ya da uçları sivri demir parmaklıklarla çevrili mi olsaydı acaba ne dersiniz. Hatta mayın döşemek daha etkili bir çözüm olabilirdi. Kötü duyguların çevreye zarar vermeden imha edilmesi fikri ne kadar da hoş geliyor insana. Belki o zaman medyada izlediğimiz cinnet, cinayet, şiddet, tecavüz, terör, savaşlar vs. hiç olmazdı. Dünya nasıl da sükunet içinde olurdu.

Şimdi asıl zor kısma geldim. Öyle soruyu ortaya atıp kenara kaçmak olmaz. Dürüstçe bir itirafta bulunayım size. Biz dört kız kardeştik ve ben en küçükleriydim. El bebek gül bebek durumları yani. Derken en büyük ablamın dünya tatlısı bir oğlu oldu. Üstelik benden iki yaş küçük. Bendeniz küçücük yaşta teyze oluverdim. Sonrasını tahmin edersiniz tabi. Rahmetli annem, sevgili babam, diğer ablamlarım bütün ilgi ve alakayı yiğenime çevirince düşünün halimi. İşte ilk kötü duygu komşuluğum kıskançlık oldu. Ama çocukluktu geldi geçti. Gençlik yıllarım hep yiğenimle beraber geçti. Canım kadar da severim kendisini. Hayatımda ilk ve son kıskançlığım bu olmuştur.

Duygularımızın kontrolü tamamen bizim elimizde. Mutluluğun formülü belki de yaptığımız doğru seçimlerde. "Kötü komşu insanı mal sahibi yapar" atasözünü kötü duygulara çevirirsek eğer “Kötü duygular insanı insanlıktan çıkarırmış” diyebilir miyiz acaba ne dersiniz!

Sözlerime Montaigne’nin Denemeler Kitabının “Kendimizi Tanımak” başlıklı bölümünden bir alıntı yaparak tamamlamak istiyorum.

“Plinius’un dediği gibi, herkes kendisi için bir derstir, elverir ki insan kendini yakından görmesini bilsin. Benim yaptığım, bildiklerimi söylemek değil, kendimi öğrenmektir; başkasına değil kendime ders veriyorum.”

Aysel AKSÜMER



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İlişkiler kümesinde bulunan diğer yazıları...
İçimizdeki Yangın Merdiveni
Sorgulanan Hayat
Pişmanlık Demlendikçe Koyulaşır
Sevgi
Tül ve Gül
Hayatın Yapraklarını Çeviriyorum
Sönmeyen Işık
Ruhumuzun Buzlu Camı
Engeller
Yaşamak Hünerdir

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sevgililer Günü
Yürek Kaşığı
Gel Tezkere Gel
İlk Beyaz ve Sonrası
Ruh Tembelliği
Yok Artık
Hayal Fidanları
İlk Yaş Günü
Öğretmenler Günü
İç Dünyamız

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Gelişi Güzel [Şiir]
Global Yalnızlık [Şiir]
Deliksiz Suskunluk [Şiir]
Kırık Bir Aşk [Şiir]
Yürekten Dökülen Dostluk Tanesi [Şiir]
Doğaya Karışmak İstiyorum [Şiir]
İstanbul Düşü [Şiir]
Erik Ağaçları [Şiir]
Geceler [Şiir]
Bohçadaki Sözler [Şiir]


Aysel AKSÜMER kimdir?

Halkla İlişkiler mezunuyum. Devlet memuru emeklisiyim. 2 evlat sahibiyim. Ankara'da yasiyorum. Bir Oyku Kadar Kisa Bir Roman Kadar Derin Hayatlar isimli oyku kitabinin yazariyim.

Etkilendiği Yazarlar:
Orhan Veli KANIK, Reşat Nuri GÜLTEKİN, Anton Çehov


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2022 | © Aysel AKSÜMER , 2022
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.