..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Dünya hiçbir padişaha kalmadı, sana da kalmayacaktır. -Nizamî
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Beklenmedik > Orhan TURAN




16 Mayıs 2008
Kırnap  
Öykü - 1. BÖLÜM

Orhan TURAN


Her takım elbise giyenin öğretmen olduğunu düşünüyor olmalı. Durdum. Çocuğa döndüm, ‘Senin için öğretmen olmamı ister misin?’ dedim. Yüzüme bakma gereği bile duymadan, topuyla oynamaya devam ederek, ‘Amca sen salak mısın’ dedi.


:BDIA:



Dört rıhtlı, beyaz mermerden yapılmış sahanlığı ile işte bizim merdivenler...
Kimi zaman kahverengi nugan, kimi zaman da siyah kundura ayakkabılarımla üzerine basıyorum.
Ayakkabıların mermere değişi esnasında, gün içinde hiç duymadığım, toz tanelerinin ‘kulak gıcırdatan sesleri’ geliyor.
Hayır, bundan rahatsız değilim. Aksine bu sesler senfoni dinginliğinde uçan kelebeklerin ya da düz otlaklar arasında gözümü dolduran yeşilliklerin büyüsüymüş gibi…

Birinci basamaktayım. Adımımla cebimdeki anahtara elimi atmam bir oluyor. Hava güneşli. Mahalledeki ‘tombiş’ kız, ‘esmer çocuk’ plastik toplarıyla oynuyorlar. Aslında aynı çocukları her gün görüyorum. Kimi zaman yanlarına birkaç çocuk daha gelir kimi zaman da yalnız oyun oynarlar. Ancak bu çocuklar hep buradadırlar, bizim merdivenlerin önündeki asfalt yolda…
‘Sen öğretmen misin’ diyor tombul olan… Oynadığı topu koltuğunun altına kıstırıp, yanıma yaklaşıyor. Pembe giysisi ile hemen seçilebilen çocuğa sesleniyorum, ‘Bu da nereden çıktı?’ Çocuk, koltuğunun altındaki topu eline alıp asfalt yola vurarak zıplatıyor. Dudaklarını büzüp bilmiş bir edayla, ‘Takım elbise giyiyorsun da ondan.’

Tebessüm ediyorum. Bu çocuklar hep böyledir ya… Hani ‘gerçek’ anlamlar üzerine kurulmuş bir dünyada ‘mecaz’ bir hayatı oyuncak yapıp ellerinde oynayabilmeleri… Savaşlara, ölümlere, yangınlara kendi bakış açılarıyla kattıkları anlamlar…

‘Hayır, ben gazeteciyim’ diyorum.
Çocuk, topu zıplatırken, ‘hımmmm’ demekle yetiniyor. Beklentisini karşılayan bir cevap değilmiş gibi… Her takım elbise giyenin öğretmen olduğunu düşünüyor olmalı. Durdum. Çocuğa döndüm, ‘Senin için öğretmen olmamı ister misin?’ dedim.
Yüzüme bakma gereği bile duymadan, topuyla oynamaya devam ederek, ‘Amca sen salak mısın’ dedi.
Şimdi iki defa şok olmuştum. Şaşkınlığımın ilki ‘beni nasıl görmek istiyorsa öyle görünmeyi sağlamak’ olmasına rağmen aldığım ‘mantık tepkisiydi.’ Bu cevap çocukların dünyası ile ilgili az önce söylediklerimin bir safsata olduğunu gösteriyordu.
Her şeyin farkındalar işte…

İkinci acı durum ise ‘amca’ cümlesi içerisindeki suretin seslendirilmiş olmasıydı. 29 yaşındaki biri için ‘amca’ seslenişi yenilgimin ikinci raundu oldu.
Tamam kabul! Kaybettim işte…

DEVAMI VAR...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın beklenmedik kümesinde bulunan diğer yazıları...
"Aşk, Aşk İster"
"Sakın Yapma"
"Saat 14. 00"
Umut ve Çocuk…

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sesimi Duyan Var mı? (2. Bölüm)
Sesimi Duyan Var mı? (1. Bölüm)
Yusuf Kuyuda

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Özledim [Şiir]
Yanacağım [Şiir]
Öncesi Yok [Şiir]
Seni Kendime Sakladım, Hepsini Bana Sapladım. [Şiir]
Bana Her Şey Seni Hatırlatıyor! [Şiir]
Benim Adım Mabure; [Şiir]
Su ve Ateş [Şiir]
Tüm Ayrılıklara Dair [Şiir]
Dua… [Şiir]
Utandım Filistin [Şiir]


Orhan TURAN kimdir?

Yazarken çarptığım kayalar, ruhumun akışını kemirince görüntü farklılaştı. Her otuzuna geldiğinde mi, muahasebe yapma gereği duyar insan. . . Cevaplanması gereken çok soru var şimdi. . . Allah'a af dileyerek, hayata ikinci defa başlamak. . . İkinci şans da bu olsa gerek!

Etkilendiği Yazarlar:
...


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2022 | © Orhan TURAN, 2022
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.