![](/ikon/79.gif) • ÝzEdebiyat > Deneme > Yaþam |
1281
|
|
|
|
Kendime yazacakken, sana kurulmuþ cümleler yazýldý bu kez. Sayýklarken gece olmuþ, bense hala seninleyim, yazýyorum.. |
|
1282
|
|
|
|
Zamanýn bana yaptýðý gibiyim. |
|
1283
|
|
|
|
Matematiksel bir simge olan sýfýrýn yaþamla eþ güdümlü iz düþümü. |
|
1284
|
|
|
|
Kolay mýydý "Babanýz ne iþ yapar?" sorusuna cevap verebilmek... |
|
1285
|
|
|
|
Ölümlerini yakýþtýramadýklarým, birer birer çýktýðýnda hayatýmdan; ne býrakýlan boþluklarý doldurabildim ne de o boþluklarý birileri... |
|
1286
|
|
|
|
Ben galiba onun ölümsüz olduðunu düþünüyordum.
Anadolu'yu bu kadar seven, Troya için saðlýðýný ve tüm yaþamýný, hatta akademik kariyerini bile ortaya koyan bu adam ölmezdi caným. Ölemezdi. YOK!
|
|
1287
|
|
|
|
Önyargýlarýndan kurtul insan
Kalbinde merhamete yer aç
Ruhunu zenginleþtirmek senin elinde
Zihnini fukaralýktan kurtar! |
|
1288
|
|
|
|
Artýk, okuldaki hocalarýmýzý kötü not verip sýnýfta býraktýðý için,
Taksi þoförünü, fazladan para aldýðý için,
Manavý, araya çürük meyve koyduðu için,
Hükümeti ‘akýl almaz tavizlere dayalý politikasý’ için
Þikayet edemiyoruz.
Ah! Ne güzel |
|
1289
|
|
|
|
zaman gelir gün geçer... zamaný kovalamaya yetmez ki gücün akrebe asýlasýn |
|
1290
|
|
|
|
Hayatýmýn henüz baþýnda, yazý hayatýna adým atmaya karar verdiðim gün, bugün. "Hayat", ne garip deðil mi ? |
|
1291
|
|
|
|
Raký sensizde çarpýyor hala... |
|
1292
|
|
|
|
Beynimin kývrýmlarýnda dönen heceler yan yana gelip bir anlam ifade ederken “gitmek” kelimesini yüklendi ruhum. “Gitmek ama niye, nereye?” diye nili -çivit rengi mavinin parlak bir tonu- bir renk belirdi içimde. |
|
1293
|
|
|
|
Baba olmak bisiklet hayali kurmak için gerekli bir ünvan deðil aslýnda. Sadece mama yapmayý öðrendikten sonra yedirmeyi de baþarýp , yattýðýnda uykuya dalma aracý olarak da kullanýlabilir. |
|
1294
|
|
|
|
Senin katýnda güvenlik içinde oturan bir melekken artýk et ve kemikten bir kabusun ortasýndaydým. Bir hayvan gibi savaþmak zorundaydým. Tüketmek, çoðalmak, rekabet etmek, didiþmek... Ýþte benim gerçeðim: Ben yeryüzünün kavgacý, aptal ve tüysüz maymunuydum! |
|
1295
|
|
|
|
Evlerin çatýsýna biriken kar yýðýnlarýna þöyle muzipçe bakýnsanýz, sanki dondurma külahýdýr hepsi. Hepsinin üstünde de üç top hâlis Maraþ dondurmasý. Maraþ dondurmasý dedim de... |
|
1296
|
|
|
|
Kýsacasý; Sen bir mücevhersin, mücevherden anlamayan kör biri, senin deðerini bilmez, seni herhangi biri gibi görür, sana da herkese davrandýðý þekilde davranýr, sen kendine baþkalarýnýn gözü ile bakma, kendini taný, kendi gözünle bak… |
|
1297
|
|
|
|
Öylesine yürekten gelen bir iki cümle... |
|
1298
|
|
1299
|
|
|
|
Bunun nesi olaðanüstü þimdi? Olmuþ bitmiþ iþte. Lütfen sýfatlarý bol keseden, düþünmeden kullanmayalým. |
|
1300
|
|